Grupa kliniczna

Zaburzenia snu

Trwałe zaburzenia snu wpływające na funkcjonowanie w dzień wymagają oceny mechanizmu: rytmu dobowego, leków, substancji, chorób współistniejących i dotychczasowego leczenia.

← Wróć do mapy leczenia Jednostki w tej grupie (1) ↓

Wymiary różnicujące

Co różnicuje rozpoznania w tej grupie

W praktyce klinicznej znaczenie mają nie tylko nazwa rozpoznania, ale także czas trwania objawów, ich nasilenie, wpływ na funkcjonowanie, współwystępowanie innych trudności, wcześniejsza odpowiedź na leczenie oraz aktualne bezpieczeństwo pacjenta.

Czas trwania objawów dni / tygodnie / miesiące / lata
Nasilenie i wpływ łagodne / umiarkowane / ciężkie
Wzorzec przebiegu epizodyczny / nawracający / przewlekły
Współwystępowanie somatyczne / psychiatryczne
Dotychczasowe leczenie brak / częściowa odpowiedź / brak odpowiedzi
Bezpieczeństwo kliniczne czynnik bezpieczeństwa

Jednostki w tej grupie

Rozpoznania należące do grupy „zaburzenia snu”

Do tej grupy należy Bezsenność przewlekła. Opis porządkuje objawy, różnicowanie, dotychczasowe leczenie i sytuacje wymagające kwalifikacji medycznej.

Bezsenność przewlekła

Utrwalone trudności z zasypianiem, utrzymaniem snu albo zbyt wczesnym budzeniem. Podstawą jest CBT-I i leczenie przyczyn, a u wybranych pacjentów można rozważyć kwalifikację do TMS.

Czytaj więcej →

Znaczenie diagnostyczne i terapeutyczne

Ta sama grupa, różne decyzje kliniczne

Rozpoznania należące do tej samej grupy mogą wymagać odmiennego postępowania. Znaczenie mają dotychczasowe próby leczenia, tolerancja farmakoterapii, choroby współistniejące, dokumentacja, przebieg objawów i aktualne bezpieczeństwo pacjenta.

Możliwe dalsze postępowanie

Wybór metody zależy od pełnego obrazu, nie od samej nazwy rozpoznania

Dalsze postępowanie może obejmować diagnostykę psychiatryczną, psychologiczną lub neuropsychologiczną, analizę dokumentacji, farmakoterapię, psychoterapię albo kwalifikację do metod zaawansowanych, jeżeli istnieją ku temu wskazania. Sama nazwa rozpoznania nie przesądza o wyborze metody.

Diagnoza

Konsultacja i uporządkowanie dotychczasowego obrazu klinicznego.

Farmakoterapia

Dobór leczenia odpowiedni do rozpoznania, historii leczenia i tolerancji.

Psychoterapia

Leczenie samodzielne lub wspierające farmakoterapię, zależnie od obrazu.

Metody zaawansowane

Rozważane wyłącznie po kwalifikacji i ocenie przeciwwskazań.

Powiązane treści

Powiązane metody leczenia

Wstępna ocena zgłoszenia

Zgłoszenia podlegają bezpłatnej analizie wstępnej.

Opis dotychczasowego leczenia, aktualnej sytuacji i powodu zgłoszenia. Po analizie następuje kontakt telefoniczny. Konsultacja kwalifikacyjna u lekarza psychiatry — gdy rozmowa potwierdza zasadność dalszych kroków.

Wyślij zgłoszenie do wstępnej oceny

  • Bezsenność przewlekła

    /
    Bezsenność przewlekła nie oznacza pojedynczych gorszych nocy. To utrwalona trudność z zasypianiem, utrzymaniem snu, zbyt wczesnym budzeniem albo snem niedającym regeneracji, mimo warunków do snu. Problem zaczyna wpływać na energię, koncentrację, nastrój, lęk, ból, odporność na stres i codzienne decyzje. Bezsenność rzadko jest izolowanym objawem. Często współistnieje z depresją, GAD, OCD, ADHD, bólem przewlekłym, migreną, substancjami, lekami, nieregularnym rytmem dobowym albo przeciążeniem. Dlatego najważniejsze jest ustalenie, czy leczymy bezsenność jako samodzielne zaburzenie, czy jeden z elementów większego obrazu klinicznego. W PHOENIX TMS może być rozważany u wybranych pacjentów z przewlekłą bezsennością, szczególnie gdy obraz wskazuje na utrwalone nadmierne pobudzenie, leczenie standardowe było niewystarczające, leki są źle tolerowane albo bezsenność współistnieje z depresją, GAD, OCD lub bólem. Nie jest to pierwsza metoda dla każdej bezsenności, ale może być logicznym krokiem po kwalifikacji.