Grupa kliniczna

Zaburzenia neurorozwojowe

Zaburzenia neurorozwojowe u dorosłych wymagają oceny historii rozwojowej, aktualnego funkcjonowania, objawów współistniejących i różnicowania z innymi przyczynami trudności poznawczych, emocjonalnych oraz organizacyjnych.

← Wróć do mapy leczenia Jednostki w tej grupie (1) ↓

Wymiary różnicujące

Co różnicuje rozpoznania w tej grupie

W praktyce klinicznej znaczenie mają nie tylko nazwa rozpoznania, ale także czas trwania objawów, ich nasilenie, wpływ na funkcjonowanie, współwystępowanie innych trudności, wcześniejsza odpowiedź na leczenie oraz aktualne bezpieczeństwo pacjenta.

Czas trwania objawów dni / tygodnie / miesiące / lata
Nasilenie i wpływ łagodne / umiarkowane / ciężkie
Wzorzec przebiegu epizodyczny / nawracający / przewlekły
Współwystępowanie somatyczne / psychiatryczne
Dotychczasowe leczenie brak / częściowa odpowiedź / brak odpowiedzi
Bezpieczeństwo kliniczne czynnik bezpieczeństwa

Jednostki w tej grupie

Rozpoznania należące do grupy „zaburzenia neurorozwojowe”

Do tej grupy należy ADHD u dorosłych. Opis porządkuje objawy, różnicowanie, dotychczasowe leczenie i sytuacje wymagające kwalifikacji medycznej.

ADHD u dorosłych

Zaburzenie neurorozwojowe, którego objawy mogą utrzymywać się od dzieciństwa do dorosłości. Diagnostyka obejmuje wywiad kliniczny, ocenę funkcjonowania, narzędzia takie jak DIVA i MOXO oraz różnicowanie z depresją, lękiem, ChAD, bezsennością i innymi przyczynami trudności z koncentracją.

Czytaj więcej →

Znaczenie diagnostyczne i terapeutyczne

Ta sama grupa, różne decyzje kliniczne

Rozpoznania należące do tej samej grupy mogą wymagać odmiennego postępowania. Znaczenie mają dotychczasowe próby leczenia, tolerancja farmakoterapii, choroby współistniejące, dokumentacja, przebieg objawów i aktualne bezpieczeństwo pacjenta.

Możliwe dalsze postępowanie

Wybór metody zależy od pełnego obrazu, nie od samej nazwy rozpoznania

Dalsze postępowanie może obejmować diagnostykę psychiatryczną, psychologiczną lub neuropsychologiczną, analizę dokumentacji, farmakoterapię, psychoterapię albo kwalifikację do metod zaawansowanych, jeżeli istnieją ku temu wskazania. Sama nazwa rozpoznania nie przesądza o wyborze metody.

Diagnoza

Konsultacja i uporządkowanie dotychczasowego obrazu klinicznego.

Farmakoterapia

Dobór leczenia odpowiedni do rozpoznania, historii leczenia i tolerancji.

Psychoterapia

Leczenie samodzielne lub wspierające farmakoterapię, zależnie od obrazu.

Metody zaawansowane

Rozważane wyłącznie po kwalifikacji i ocenie przeciwwskazań.

Powiązane treści

Artykuły z bazy wiedzy

W bazie wiedzy warto szukać materiałów dotyczących ADHD u dorosłych, DIVA, MOXO, różnicowania zaburzeń uwagi oraz współistniejącej depresji, lęku, ChAD i bezsenności.

Cała baza wiedzy →

Powiązane metody leczenia

ADHD nie jest w PHOENIX ścieżką do TMS, ketaminy ani esketaminy. Głównym kierunkiem jest diagnostyka ADHD u dorosłych, różnicowanie i zaplanowanie dalszego postępowania.

Wstępna ocena zgłoszenia

Zgłoszenia podlegają bezpłatnej analizie wstępnej.

Opis dotychczasowego leczenia, aktualnej sytuacji i powodu zgłoszenia. Po analizie następuje kontakt telefoniczny. Konsultacja kwalifikacyjna u lekarza psychiatry — gdy rozmowa potwierdza zasadność dalszych kroków.

Wyślij zgłoszenie do wstępnej oceny

  • ADHD u dorosłych

    /
    ADHD u dorosłych jest zaburzeniem neurorozwojowym, które może wpływać na uwagę, organizację, regulację emocji, impulsywność, planowanie, pamięć roboczą, pracę, relacje i codzienne obowiązki. U dorosłych objawy często są mniej widoczne ruchowo, a bardziej związane z chaosem, prokrastynacją, zmiennością wysiłku i trudnością w domykaniu zadań. W PHOENIX diagnostyka ADHD u dorosłych obejmuje wywiad kliniczny, narzędzia takie jak DIVA i MOXO oraz różnicowanie z depresją, lękiem, ChAD, bezsennością i innymi przyczynami problemów z koncentracją.